KADININ GÖZYAŞI
HER GÜN BÜYÜYOR
Haniya, ağlarsa anam ağlar gerisi yalan ağlar.
Haniya, Cennet dahi, o mübarek anaların ayağının altındadır.
Haniya, anavatan sevdasıdır, şahadetlerimizin sebebi.
Haniya, kurtuluş savaşında bebeğinin yerine mermiyi soğuktan korur yiğit Türk kadını.
Haniya, Bağdat gibi diyar, ana gibi yar olmaz.
Haniya, Hünkâr kadınlarınızı okutunuz der, bilir okumuş annenin önemini.
Haniya, Nazım; uğrunda hapis yattığımız kadınlar der.
Haniya, erkeğin okulu kadındır, onu okuyamayanlar sınıfta kalır. (söz: atabey)
Haniya, Soner Ata nın dizelerinde gözyaşı olur analar:
“anam
canım anam
yirmi üç yıl olmuş
sensiz geçen zaman
ilk yıllarda
ateşin kor gibiydi içimde
her yirmi dört aralık yaklaşırken
sana bir şeyler yazardım
yattığın yere gelirdim çiçeklerle
sanki seni görmeye gelir gibi
toprağının üstünü temizlerdim
sulardım toprağını
mezar taşını yıkardım”
Haniya, her okuyuşumda ben ağlarım, oradaki ağaçlar ağlar, anamın mezar taşı ağlar, gökten yağmurlarda bize eşlik eder.
İmdi…! Bilirim kadının gözyaşı benim gözyaşlarımdan daha büyük. Ve bilirim her gün şiddette büyümekte. |